طبابت

گر طبیبانه بیایی به سر بالینم ///// به دو عالم ندهم لذت بیماری را

طبابت

گر طبیبانه بیایی به سر بالینم ///// به دو عالم ندهم لذت بیماری را

مشخصات بلاگ

در عصر حاضر سه مکتب طبی به طور عمده نفس می کشند:
طب قدیم!
طب جدید!
طب تلفیقی!
اکثر مطالبی که به اسم طب سنتی و طب قدیم در جامعه تبیین می شود در واقع طب تلفیقی هست!!!
اما بنده در اینجا فقط و فقط قصد دارم به ترویج طب قدیم که پایه ای وحیانی دارد بپردازم.
باشد که مقبول افتد!

نویسندگان

تاریخ پزشکی

جمعه, ۷ آذر ۱۳۹۳، ۰۱:۲۰ ق.ظ

 

طب در دوره‏ ى هخامنشیان‏

در این دوره تربیت پزشکان در سه مرکز بزرگ ایران یعنى همدان، پرسپولیس و رى انجام مى‏ گرفته و دروس پزشکى شامل علوم تجربى و نظرى بوده است. در این مراکز دانشجویان در سه رشته فارغ التحصیل مى ‏شدند[1]:

- شفادهندگان روحانى: اساس کار درمانى آنها بر پایه روان‏ درمانى بوده و عموما بیماران را با خواندن دعا و قطعات اوستا درمان مى‏ کردند. این افراد را"منتر پزشک" مى‏ نامیدند. فقط پیشوایان روحانى مى ‏توانستند منتر پزشک باشند.

- ارور پزشک: پزشکانى بودند که به وسیله عصاره ‏ى گیاهان و داروهاى گیاهى بیماران خویش را درمان مى‏ کردند. پزشکان دیگر رشته ‏ها نیز هنگام مداواى بیماران خود، با آنها مشورت مى‏ کردند و این همکارى جزء لاینفک نظام پزشکى در ایران باستان و در میان پزشکان گروه‏هاى مختلف بوده است.

- جراحان: آنها باید امتحانات سخت زیادى را پشت سر مى‏ گذاشتند.

جراحان اعمالى از قبیل شکسته‏ بندى، خارج کردن غده، رستمینه‏[2] و ... را انجام مى ‏دادند و براى بیهوش کردن بیماران از گرد بنگ مخلوط با شراب بهره مى ‏بردند. به این افراد" کارد پزشک" مى‏ گفتند. هخامنشیان از عوامل فیزیکى (حرارت آفتاب، آتش، سرما) و شیمیایى (گیاهان و ادویه‏ ها با اسانس قوى از جمله اسفند، آویشن، کندر، عود) براى ضدعفونى کردن بهره مى‏ بردند.

داریوش هخامنشى به طب و طبابت اهمیت زیادى مى‏ داده است. در این دوران کتاب اصلى پزشکان، کتاب زرتشت بوده و برخى از پزشکان دربار یونانى و مصرى بوده‏ اند[3]. در زمان کوروش، دیگر پادشاه هخامنشى، وضع دارو و درمان سروسامان خوبى یافت. کوروش تمامى پزشکان مجرب را در یک مکان جمع کرد و مردم جهت معالجه به آنجا مراجعه مى‏ کردند. لازم به ذکراست که کلیه خدمات پزشکى و دارویى در زمان کوروش رایگان بوده است.

اردشیر دوم سازمان منظمى براى پزشکان و جراحان تشکیل داد و دستمزد پزشکان براساس مقام و منزلت اجتماعى فرد مورد معالجه تعیین مى‏ شد، بدین صورت که دستمزد پزشکان جهت معالجه‏ ى روحانیون، کسبه و کشاورزان با هم متفاوت بود.

در مجموع در دوره‏ ى هخامنشیان، به علت توّجه پادشاهان به علم، بستر مناسبى جهت پیشرفت و ارتقاى علم پزشکى فراهم شده بود و طبابت تحت قانون‏ هاى خاصى انجام مى‏ گرفت.[4]

 

 



[1] ( 2)- این طبقه ‏بندى با طبقه‏ بندى امروزى روانپزشک، متخصص داخلى و متخصص جراحى تطابق کامل دارد.

[2] ( 1)- سزارین

[3] ( 2)- هخامنشیان با وجود سیستم نسبتا پیشرفته پزشکى در ایران، مشاوران پزشکى از سایر نقاط دنیا نیز داشته ‏اند. از جمله این افراد مى ‏توان به دموکدس(Democedes ) اشاره کرد که ابتدا از اسراى یونانى بود و توانسته بود مشکل قوزک پاى داریوش را درمان کند. پزشک دیگر کتزیاس(Ktezias ) بود که او نیز از اسراى جنگى بود و در دربار داریوش دوم و اردشیر دوم خدمت مى‏ کرد.

[4] شمس اردکانى، محمد رضا، مرورى بر تاریخ و مبانى طب سنتى اسلام و ایران، 1جلد، صهباى دانش - تهران، چاپ: اول، 1389 ه.ش.

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی