طبابت

گر طبیبانه بیایی به سر بالینم ///// به دو عالم ندهم لذت بیماری را

طبابت

گر طبیبانه بیایی به سر بالینم ///// به دو عالم ندهم لذت بیماری را

مشخصات بلاگ

در عصر حاضر سه مکتب طبی به طور عمده نفس می کشند:
طب قدیم!
طب جدید!
طب تلفیقی!
اکثر مطالبی که به اسم طب سنتی و طب قدیم در جامعه تبیین می شود در واقع طب تلفیقی هست!!!
اما بنده در اینجا فقط و فقط قصد دارم به ترویج طب قدیم که پایه ای وحیانی دارد بپردازم.
باشد که مقبول افتد!

نویسندگان

انواع آبها (1)

يكشنبه, ۳۱ خرداد ۱۳۹۴، ۰۶:۰۲ ب.ظ

آبها از حیث گوهر یکى هستند، لیکن بوسیله آمیزه‏ هاى خارجى و کیفیاتى که بر آن‏ها چیره مى ‏شود تغییر حالت مى‏ دهند. بهترین آبها آب چشمه‏ سار است لیکن نه هر چشمه ‏سارى. بهترین آب در چشمه ‏هائى است که از خاک آزاد (خالص) مى‏ جوشد و آن خاک بوسیله کیفیات و هیئت ‏هاى بیگانه دربرگرفته نشده است. بعد از این نوع چشمه ‏ها، چشمه‏ اى که از سنگ بیرون مى ‏آید و از زمین هیچ تعفنى به آن سرایت نمى‏ کند قرار دارد. لیکن آب خاک آزاد بهتر از آب برآمده از سنگ است. اصطلاح چشمه ‏سار آزاد شامل همه چشمه‏ هاى تشکیل شده از خاک آزاد نمى ‏شود؛ شرط لازم این است که آب جارى باشد، تابش خورشید به آن برسد و بادها بر آن بوزند. در چنین حالتى است که آب جارى مطلوب‏ تر از آب سرچشمه است. لیکن سر باز بودن آب راکد مطلوب نیست و بهتر است چنین آبى درونى و پوشیده باشد.

بدان هر آبى که بسترش گلى است بهتر از آبى است که بر بستر سنگى روان است، زیرا گل آب را تصفیه مى‏ کند و آمیزه‏ هاى بیگانه را از آن مى ‏گیرد و این کار در بسترهاى سنگى عملى نیست. لیکن بستر گلى موقعى از بستر سنگى بهتر است که خاک بستر از گل سیاه و از نوع شوره ‏زار نباشد؛ شرط این است که خاک آزاد باشد.

اگر جریان آب شدید و مقدار آن زیاد باشد آمیزه ‏هائى را که مقدارشان کمتر است هم‏ مزاج خود مى ‏سازد.بهترین آب در بین آب هاى جارى آبى است که به سمت خاور در جریان است و بهتر از آن، موقعى است که آب بسوى مشرق تابستانى مى ‏رود. چنین آبى هر قدر از منشاء دور شود بهتر مى‏ گردد. بعد از آن، بهترین آب آن است که به سمت شمال جریان دارد. آبى که به سوى مغرب و جنوب در حرکت است نامطلوب است و نامطلوب ‏تر از آن موقعى است که باد جنوب بر آن بوزد.آبى که از نقاط مرتفع به نواحى پائین سرازیر است و داراى صفات نیک یاد شده است بهترین آب روى زمین مى‏ باشد. چنین آبى با آن صفات چنان گواراست که گوئى مزه شیرین دارد و اگر آن را با شراب بیامیزى شراب را بمقدار بسیار کم در خود مى ‏پذیرد. این آب سبک ‏وزن است؛ در زمستان بعلت نفوذ سرما، سرد و در تابستان بر اثر نفوذ حرارت گرم است؛ هیچ طعم و بوئى بر آن غالب نیست؛ در سرازیر شدن پرشتاب است؛ زودپز و زود حل ‏کننده است.در اکثر حالات آب سبک از آب سنگین‏ بهتر است. براى سنجش آبها دو راه وجود دارد: یکى بوسیله پیمانه و دیگر اینکه دو تکه پارچه و پنبه را که وزن برابر دارند در دو آب جداگانه فرومی برند تا کاملا خیس شوند. این دو قطعه ‏ى خیس شده را چنان مى‏ فشارند که دیگر آبى پس ندهند، آنگاه هر دو قطعه را مجددا وزن مى‏ کنند قطعه سبک‏تر بهتر است.

آب ناگوارا بوسیله تبخیر و تقطیر مطلوب مى‏ گردد. اگر عمل تبخیر و تقطیر ممکن نشد باید آن را جوشاند.

دانایان مى ‏دانند که آب جوشیده کم‏ بادتر است (داراى هواى کمتر است) و زودتر سرازیر مى ‏شود (گواراتر است) ولى طبیبان مبتدى برآنند که اگر آب جوشیده شد لطیفش متصاعد مى ‏شود و غلیظش‏جاى مى ‏ماند و اگر آبى غلیظ باشد و لطیفش رفت نبایدبه گوارائى آن امیدوار بود. ولى باید بدانى که آب تا موقعى که آب است تمام اجزایش در لطافت و غلظت همانند و برابرند، زیرا آب جسمى است بسیط و ترکیب نیافته. عوارضى که آب را غلیظ مى ‏گردانند از دو عامل منشاء مى‏ گیرند:یکى تاثیر حالت سرماى شدید بر آب است که آن را غلیظ و متراکم مى ‏گرداند.

و دیگر اجزاى بسیار ریز و خرد زیرزمینى است که با آب آمیخته و سبب غلظت آن گشته است، زیرا ذرات خاکى از آنجا که بسیار ریز و کم حجمند نمى ‏توانند التصاق اجزاى آب را بشکافند، و از آن جدا شوند و ته ‏نشین گردند و ناگزیر معلق مى ‏مانند و با گوهر آب هم آغوش مى ‏شوند و آن را غلیظ مى‏ گردانند.

اگر آب را بجوشانیم، از طرفى غلظتى را که بر اثر سرما دریافت کرده است از خود مى ‏راند و از سوى دیگر در اجزاى آن‏چنان تخلخلى روى مى‏ دهد که هیئت آن بسیار رقیق ‏تر مى ‏شود و التصاق اجزاى آن از هم مى ‏پاشد و آنگاه ذرات غلظت بخش خاکى که در آن محبوس هستند از قید تراکم رهائى مى ‏یابند و آزادانه سرازیر و ته ‏نشین مى ‏گردند.

وقتى این ذرات ته ‏نشین شدند، آبى سره و نزدیک به همان عنصر ساده باقى مى ‏ماند.

آنچه در ضمن تبخیر بر اثر جوشاندن، از آب جدا مى‏ شود با آنچه باقیمانده است هم جنس است و از او دور نگشته است، زیرا آبى که از آمیزه‏ هاى بیگانه رهائى مى ‏یابد، اجزاى باقى ‏مانده ‏اش در لطافت هم‏آهنگ و قسمت بالارو بر بخش باقى ‏مانده برترى ندارد.

پس جوشاندن آب بواسطه اینکه تاثیر غلظت سردى را مى ‏راند و آمیزه ‏هاى خاکى را ته ‏نشست مى‏ دهد موجب مى‏ گردد لطافت آن باقى بماند و از غلظت رهائى یابد. بگذار دلیلى بیاوریم:

آب غلیظ را مدت زیادى بحال خود بگذار، مى ‏بینى که در این مدت، مقدار قابل توجهى از آن ته ‏نشین نشده است. لیکن اگر آن را بجوشانى افزایش مقدار ته ‏نشست را فورا مى‏ بینى و درمى ‏یابى که علت این پالایش جوشاندن است و این رقت و صفا و سبک بارى بر اثر جوشیدن تحقق یافته است.

بگذار نمونه‏ هائى از آب خوب و بد را ذکر کنیم: مگر ندیده‏ اى که اگر از آب دره‏ هاى بزرگ مانند رود جیحون و بخصوص در قسمت‏هاى پایین آن مشتى برداریم‏این آب نخست بسیار تیره است ولى خیلى زود یکباره صاف و روشن مى‏ شود و اگر بخواهیم براى بار دوم آن را بپالائیم ته ‏نشین قابل توجهى از آن ایجاد نمى ‏شود. 

برخى از مردم در ستودن آب نیل مبالغه مى ‏کنند. آب نیل گویا به چهار دلیل بر آبهاى دیگر برترى دارد یعنى به دلایل: دورى سرچشمه، خوبى مسیر، حرکت آب از جنوب به شمال و لطیف ‏کننده ‏هاى آب که به آن مى ‏ریزند. برخاب زیاد آن را نیز خصوصیت موثر دیگرى در این زمینه بحساب آورده‏ اند، لیکن باید دانست که رودخانه‏ هاى دیگرى نیز وجود دارند که از لحاظ برخاب با رودخانه نیل برابرند.

لیکن آبهاى ناگوار (نامطلوب) را اگر هر روز از ظرفى به ظرف دیگر بریزى و با این روش آن را بپالائى، هر روز ته ‏نشست مجددى مى‏ دهد و ذرات آن بکلى از بین نمى ‏رود. لیکن در این عمل ته ‏نشست در این آب بسیار سریع انجام مى ‏گیرد و آب هرگز چنانکه باید روشن و بدون چربى جدا و ته‏ نشین مى‏ گردند و این جدا شدن از غلظت به آن آسانى میسر نیست.همان طور که گفتیم جوشاندن آب گوهر آن را لطافت مى ‏بخشد. برهم زدن آن نیز وسیله ‏اى است در درجه دوم که این لطافت را ایجاد مى ‏کند.

ادامه دارد....

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی